Februari 2018 – Een nieuw schoolblok en leuke dingen doen

Na drie maanden zeven dagen per week werken en schoolopdrachten maken, was ik wel een beetje toe aan ontspannende activiteiten, met vrienden en familie. Ik bezocht een ijshockeywedstrijd van mijn jongste broertje, ging naar de bioscoop, lekker uit eten, had feestjes en genoot van mijn vrije tijd. O, ja. Ik moest daarnaast natuurlijk nog wel werken, colleges volgen en huiswerk maken. Als kers op de taart heb ik ook nog een ander nieuws. Dit lees je verderop in dit blog.

Mijn broertje zijn eerste doelpunt

Op de eerste zondag van februari bezocht ik voor het eerst in mijn leven een ijshockeywedstrijd (van mijn jongste broertje). Ik wist dan ook vrij weinig over de sport. en gedurende de wedstrijd overspoelde ik mijn vader met vragen over de spelregels. Hij vertelde overigens dat mijn broertje de dagen ervoor heel hard geoefend had (schattig), omdat mijn partner en ik zouden komen. En het oefenen is niet voor niks geweest; hij scoorde zijn eerste doelpunt! Ik was en ben een trotse, grote zus (die precies op het moment dat het gebeurde even niet filmde).

Who is cooking?

In juli 2017 hadden mijn vriendinnen en ik het er al over. We moesten snel weer met zijn allen een avondje koken, eten en ‘wijnen’, maar daar kwam het eigenlijk nooit van. Een avond plannen waarop iedereen kon was blijkbaar moeilijker dan gedacht. Maar we vonden er één en het werd 10 februari. Ik was deze avond verantwoordelijk voor het toetje. Wat ik maakte? Frozen yoghurt met peer en chocoladesaus. En dan zou je denken dat ik daar een foto van heb gemaakt. Helaas pindakaas, dat ben ik vergeten, maar ik kan je met trots vertellen dat het heel erg lekker was. Eén persoon was het hier overigens niet mee eens, want ze luste blijkbaar geen peer…

Een lekkere ‘berenhap’

Voor een wegrestaurant heeft de Beren het goed gedaan in Gouda. Overigens kreeg ik ook niet écht het idee dat het concept op ‘reizigers’ gericht is. Je krijgt gewoon een menukaart en kan zo lang dineren als je wilt. Er zaten dan ook veel stellen, groepen en gezinnen die van een familie- of vriendendiner genoten. Wat mijn wel opviel was dat er bij de gerechten die ‘snel’ klaar zijn op de menukaart een tijdsindicatie staat aangegeven. Kun je toch nog even die lekkere lasagne wegprikken.

Een soort van logo getekend?

Tijdens één van de avonden waarop ik daadwerkelijk tijd had om iets aan mijn blog te doen, besloot ik een ‘logo’ te maken. Best wel oké, toch? Ik wil hem overigens nog wel finetunen, maar het staat toch een stuk gezelliger bovenaan mijn blog dan die standaard letters.

Een wijkanalyse over Loolaankwartier en Beukenstein

Voor school ben ik samen met twee klasgenoten aan een wijkanalyse over de buurt Loolaankwartier en Beukenstein begonnen. Bij deze wijkanalyse brengen we onder andere de demografische en gezondheidscijfers in kaart, waarna wij een advies aan de wethouder geven. Het advies betreft preventieve maatregelen om welzijns- en gezondheidsrisico’s te verkleinen. Meer informatie hierover volgt nog.

Op babybezoek

Op 14 februari is zij geboren, deze kleine meid. De eerste uit mijn vriendengroep beviel deze maand van een gezonde dochter. Een uur lang heb ik mogen knuffelen en staren.

“Nee hoor, ze gaan een maand dicht.”

Dit is wat één van mijn vrienden zei. Hij dacht dat ‘Wereldrestaurant Atlantis’ dicht zou gaan. Achteraf bleek niets minder waar te zijn. Het ging om een ander restaurant, van dezelfde eigenaar, maar dan in Zoetermeer. Desalniettemin hebben we ons weer met zijn allen aardig vol gepropt.

Van stage naar theorie

Ik moest begin februari weer aardig schakelen. Van november tot eind januari liep ik stage bij Welthuis, maar nu moest ik weer de schoolbanken in. Inmiddels is de tijd zo hard gegaan dat de eerste vier weken alweer voorbij zijn en ik het tentamen alweer kan ‘ruiken’.

Een nachtje naar Enschede

We hebben bij ‘De Kater’ gegeten en in een hotel op het terrein bij Universiteit Twente geslapen. Mijn vriend sliep een paar dagen in Enschede in verband met een cursus en ik vond het wel een leuk idee om hem op te zoeken. Meer heb ik eigenlijk niet te vertellen, behalve dan dat de Primark mij shockeerde. Ik dacht namelijk nog even en sjaal te scoren, maar daar dacht de winkelketen anders over. Alle verdiepingen hingen namelijk vol met zomerkleding. Buiten was het 6 graden onder nul. Gelukkig kreeg ik in de avond deze lekkere warme chocolademelk voor mijn neus geschoteld.

De toekomst is een feestje

De kers op de taart is dat ik als verpleegkundige in opleiding bij het UMC in Utrecht ben aangenomen! Wanneer ik daar begin weet ik nog niet. Het punt waarop ik in mijn studie ben, sluit niet bij bij de duale variant aan. Daarom gaat het ziekenhuis in gesprek met de hogeschool om te bepalen hoe ik het beste kan instromen. Word vervolgd…

Renée is gek op stedentrips, is een fan van haar kat, houdt van schrijven, rondde de opleiding Communicatie af en volgt nu de opleiding Verpleegkunde aan Hogeschool Utrecht. Wil je op de hoogte blijven? Volg haar dan op Instagram en Twitter.

Advertenties