Januari 2018 – Een balans tussen studie, werk en privé

Als ik mensen vertel dat ik weer aan het studeren ben, vinden ze het allemaal ‘stoer’ of ‘knap’. Ik omschrijf het zelf liever als zwaar, heftig, maar wel onwijs gaaf. Januari stond dan ook in het teken van slaaptekort, deadlines, veel werken en weinig vrije tijd.

Dat is pech, vrije tijd weg

Voordat ik aan de studie Verpleegkunde begon, dacht ik met tweeënhalve dag huiswerk en een dag college per week wel klaar te zijn. Achteraf telde ik daar drieënhalve werkdag bij op en toen zat ik opeens op een volledige week, zonder tijd voor andere dingen. Het vinden van een balans tussen werk, school en privé is voor mij dan ook nog steeds een grote uitdaging. Ik heb zelfs een aantal keer op het punt gestaan om de handdoek in de ring te gooien, maar dankzij mijn partner heb ik dit gelukkig nooit gedaan. Hij vroeg dan waarom ik dat zou doen. “Dit is toch wat je wilt doen? Je wilt toch verpleegkundige worden?” Dan knikte, we knuffelden en ik was weer blij.

Schakelen tussen twee levens

Inmiddels weet ik dat ik mijn huidige agenda als zwaar ervaar doordat ik iedere dag moet schakelen tussen twee ‘levens’. Die tussen de Renée die een administratieve baan heeft en de Renée die opgeleid wordt tot verpleegkundige. Tijdens mijn stageperiode ervaarde ik dit nog extremer. Rond kerst wilde ik dan ook echt niet meer. Ik moest een keuze maken. Zo door blijven gaan, stoppen met werken of stoppen met mijn opleiding. Ik koos geen van deze opties. Ik besloot de stoute schoenen aan te trekken en een e-mail naar de teamleider van het flexteam te sturen. Inmiddels zijn we een aantal weken verder en is het contract getekend.

Stressvolle stageafronding

Het afronden van mijn eerste stage verliep niet geheel vlekkeloos. Mijn werkbegeleider werd door de arbodienst voor een aantal weken naar huis gestuurd en dit zorgde voor een hoop stress. Want wie ging dan nu mijn opdrachten beoordelen en wie zou er bij mijn eindgesprek aanschuiven? Na e-mailconversaties met school en mijn stagebedrijf, veel zenuwachtige wandelingen door de woonkamer en rusteloze nachten was het dan toch nog geregeld. Althans dat dacht ik. Mijn stagedocent kon helaas niet bij het eindgesprek zijn en het gesprek werd telefonisch gevoerd. Mijn zenuwen bleken uiteindelijk voor niks te zijn. Met een gemiddelde van een 8,3 rondde ik mijn eerste stage van de studie Verpleegkunde af.

Het laatste weekend van januari heb ik vooral geslapen, geborreld met vrienden en familie bezocht. Op naar een nieuwe maand.

Advertenties