Terugkijken op het eerste blok hbo Verpleegkunde

Het is inmiddels alweer een lange tijd geleden dat ik iets heb geschreven. School, stage en werk combineren vergt dan ook een hoop van mijn tijd. Sommige mensen in mijn omgeving vragen zich vaak af hoe ik het allemaal ‘doe’. Mijn antwoord: “Motivatie en verder niet nadenken.” Vooral het niet nadenken over het aantal uren in een dag werkt goed. Op zulke momenten heb ik even niet door dat ik tijd tekort kom. In dit blog blik ik terug op het eerste blok van het propedeusejaar van de deeltijdopleiding Verpleegkunde aan Hogeschool Utrecht.

Een zware start

Mijn eerste weken aan Hogeschool Utrecht heb ik als een zware periode ervaren. Begin september startte ik met de versnelde deeltijdopleiding Verpleegkunde. Voorafgaand was er niet echt een duidelijke indicatie voor de studiedruk die deze variant met zich zou meebrengen. Elke dag bestond uit dezelfde bezigheden: werk, studie, eten en slapen. Sociale activiteiten en momenten voor een adempauze waren er eigenlijk niet bij.

Na twee weken de versnelde variant van de deeltijdopleiding Verpleegkunde te hebben gevolgd, besloot ik bij mijn slb’er aan te kloppen. Ik stelde mezelf een vraag: “Een half jaar langer studeren of over drie maanden overspannen raken.” Ik besloot voor de eerste optie te gaan en stapte over op de reguliere deeltijdvariant. Ik weet nog goed dat mijn docent aangaf dat zij sowieso niet snapte waarom mensen voor de versnelde variant zouden kiezen. Nou, dat kan ik uitleggen. Een jaar korter (inclusief een half jaar vrijstelling) over je opleiding doen klinkt best aantrekkelijk toch?

Een kwart propedeuse

Bijna iedere dag heb ik wel iets van tijd aan mijn studie besteed. Wellicht wel iets te veel tijd. De laatste twee weken voor de tentamenperiode zat ik zo’n honderd uur met mijn neus in mijn studieboeken (ja, ik besloot het maar eens bij te houden met een app). Mijn harde werk werd gelukkig wel beloond. Met een 8,4 en een 8.1 sloot ik het eerste blok van mijn propedeusejaar af. Dit betekent dat ik in ieder geval alvast een kwart van mijn propedeuse in mijn zak kan steken.

Stage lopen

Op dit moment zit ik alweer in de derde stageweek van mijn eerste stageperiode en loop ik stage op een psychogeriatrische afdeling. Op dag één kreeg ik al meteen met een agressieve, demente vrouw te maken en raakte haar vuist net niet mijn neus, maar daarover een andere keer meer.

Renée is communicatiespecialist, reisgek, een fan van haar kat en studente Verpleegkunde. Wil je op de hoogte blijven? Volg haar dan op Instagram en Twitter.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s